Verkoper staat centraal bij innovatie straatkranten

Verkoper staat centraal bij innovatie straatkranten Z! & Straatnieuws

Door: Dorien Vrieling

Straatkrantverkopers horen het steeds vaker: “Sorry, ik heb geen cash bij me.” Hans van Dalfsen, hoofdredacteur van de Amsterdamse straatkrant Z!, kreeg dan ook regelmatig de vraag of er pinautomaten konden komen. Dat leek onhaalbaar, vanwege de hoge kosten. Totdat plotseling het Zweedse bedrijf iZettle aanbood om voorlopig tien pinautomaten ter beschikking te stellen, voor niets. Bij tien verkopers, verspreid over Amsterdam, kan nu gepind worden.

Niet meer cool

Net als alle gedrukte media zagen de straatkranten hun lezerspubliek de afgelopen jaren krimpen. Ze bestaan nog maar een jaar of twintig, maar in die periode is er een hoop veranderd. Van Dalfsen: “Toen we begonnen vonden mensen het idee van daklozen als kleine ondernemers erg sympathiek. Nu is het op de een of andere manier niet meer cool.” Sommige straatkranten gooiden de afgelopen jaren de handdoek in de ring, zoals het Rotterdamse Straatmagazine. De concurrentie van gratis kranten als Sp!ts wordt gevoeld, en volgens Van Dalfsen zijn mensen een beetje ‘leesmoe’. De krant moet daar iets op verzinnen, en daar zijn ze bij Z! druk mee bezig. “Of we denken in termen van innovatie? Ja, voortdurend.”

Zo bedacht de redactie DoGoodieBags, (boodschappen)tassen die door straatkrantverkopers werden verkocht bij supermarkten. Van Dalfsen: “Dat sloeg aan, in korte tijd waren de tassen uitverkocht. Toen hadden we ineens een luxeprobleem: we konden niet zo snel een nieuwe lading tassen maken.” Verder werd een website gestart, z-hotels.nl, waar mensen een hotelkamer konden boeken via Bookings.com en 3% van de opbrengsten naar de straatkrant ging. “In het begin werkte het heel goed, maar inmiddels levert het niet veel meer op. Als mensen een hotelkamer boeken doen ze dat blijkbaar toch liever op een andere plek.”

Z! werkt veel samen met de Utrechtse krant Straatnieuws. Samen maakten ze twee keer een glossy. Frank Dries, hoofdredacteur van Straatnieuws: “We wilden een nieuw publiek bereiken, en daarvoor moesten we het groter aanpakken dan we normaal gesproken doen. Een glossy is interessanter voor adverteerders en trekt meer aandacht. Verkopers verdienen bovendien meer met minder werk.” De glossy’s waren ook duurder om te maken. Het eerste blad verkocht goed, het tweede iets minder. Dries: “We vroegen er vijf euro voor, en dat is in deze tijd teveel.” Wellicht komt er een derde glossy, als er weer budget voor is, zegt Dries.

Kinderkrant

De Utrechtse krant hoopt binnenkort weer een nieuwe doelgroep aan te boren met een kinderkrant. De krant is al helemaal klaar en moet alleen nog gedrukt worden. Ook daarvoor is het nog even wachten op geld. Met de krant hoopt Straatnieuws onderwijsinstellingen aan zich te binden. “Het is een pilotproject, waar we van willen leren. Misschien kunnen we ook met educatieve uitgevers gaan samenwerken.” De scholen kopen kranten in met een bijbehorend lesprogramma, zo gaan straatkrantverkopers scholen langs om hun verhaal te vertellen. “Dat hebben we al vaker gedaan. Kinderen zijn erg geïnteresseerd in daklozen: hoe komen die nou op straat terecht?”

Bij reguliere kranten is ‘online’ een vanzelfsprekend onderdeel, het is de toekomst. Voor de straatkranten ligt het ingewikkelder. In Engeland loopt een proef met een online krant, die bij de verkoper op straat wordt afgerekend via een sms. Een digitale krant bespaart geld, want je hoeft niet meer te drukken en te distribueren, maar de transactie bij de verkoper is cruciaal, zegt Van Dalfsen. “Als je niet oppast gooi je het kind met het badwater weg. Verdwijnt de transactie op straat, dan betekent dat bovendien dat de sociale uitwisseling met de verkoper verdwijnt en dan verlies je ook het tweede doel van het verkopen van een straatkrant: het sociale contact.” De verkoper moet centraal blijven staan, zegt ook Dries. “De belangrijkste reden van mensen om de krant te kopen is dat ze het de verkoper gunnen.”

Zielige man met zielig blaadje

Dat sympathie en medeleven mensen beweegt een straatkrant aan te schaffen is goed voor de verkoop, maar minder goed voor het imago van de krant. Dries: “Veel mensen zien de straatkrant als een blad met zielige verhalen. Het is heel lastig om dat beeld te kantelen. Ik ben al twaalf jaar hoofdredacteur, in al die jaren hebben we altijd ons best gedaan een topblad te maken.” Ze móeten wel, zegt hij. “Als je een flutblaadje verkoopt, maak je van de verkoper een bedelaar. Dan krijg je een Droste-effect: een zielige man met een zielig blaadje. Je moet een vrolijk, goed gemaakt blad aanbieden. Daarmee weerspreek je de zieligheid van die man.”

Beide straatkranten doen hun best via de sociale media een groter publiek aan te boren. Z! vroeg een social media-expert om advies. Van Dalfsen: “We moesten een plan hebben. Je meldt je zo aan op Facebook en Twitter, maar wat ga je dan vertellen? Merkdenken, daar waren we niet zo goed in, maar we hebben het langzaam maar zeker ingevuld.” Inmiddels heeft de krant 6.000 volgers op Facebook. Straatnieuws liet zich inspireren door Z! Dries: “We verzinnen steeds weer nieuwe dingen. Op maandag plaatsen we elke week een gratip, een evenement waar je kosteloos naartoe kan. Dat is blijkbaar uniek, mensen vertellen het aan elkaar door.”

Internationaal wordt er steeds meer samengewerkt door de verschillende straatkranten. Jaarlijks ontmoeten ze elkaar bij het International Network of Streetpapers om ideeën te delen. Van Dalfsen: “Het ligt voor de hand om de krachten te bundelen. Wij doen dat samen al, maar het kan ook heel goed dat alle Nederlandse kranten samengaan. De kracht van straatkranten zit voor een groot deel in het lokale aspect, dus dat moet elke krant behouden, maar voor de rest kun je heel veel samen doen.”

Trots op pinautomaat en mobiel

De pinproef in Amsterdam duurt nog tweeënhalve maand, daarna gaat Z! in gesprek met het bedrijf dat de pinautomaten levert. De eerste weken was het wennen. “Verkopers moesten leren omgaan met de mobiele app, en sommige kopers zijn bang dat de verkoper na betaling hun pincode kent. Dat is natuurlijk niet zo, ons systeem is net zo veilig als dat bij de supermarkt.” Van Dalfsen is niettemin enthousiast. In Zweden levert betalen met pin de straatkranten 50% meer inkomsten op, weet hij. “Zo’n grote groei zie ik in Nederland niet voor me, maar het zal de verkoop zeker stimuleren. De verkopers zijn ook blij. Werken met een pinapparaat en een mobiel geeft hen zelfvertrouwen. Ja, ik denk dat ik wel door wil met die dingen.”

 

http://www.persinnovatie.nl/18194/nl/verkoper-staat-centraal-bij-innovatie

  • Straatnieuws Utrecht - De daklozenkrant van Utrecht
     
    JA ik doneer graag aan Straatnieuws!

     

#